آموزش هموویژلانس برای پرستاران در بالین

ار انجا که انتقال و تزریق خون یکی از پر خطر ترین و مهمترین اقدامات پرستاری می باشد لازم است در این رابطه خط مشی و پاور پوینت اموزشی همویژلانس را خدمتتان ارائه نمایم 

باشد که مورد استفاده همه دانشجویان و همکاران گرامی قرار گیرد 

همچنان منتظر نظرات ، انتقادات و پیشنهادات سازنده شما دوستان و همکاران و دانشجویان عزیز هستم 

خط مشی هموویژلانس 

 

عنوان خط مشي : هموویژلانس

دامنه خط مشی و روش:  بخشهای جراحی (جراحی عمومی، جراحی مغز و اعصاب، ارولوژی، جراحی قلب و ارتوپدی)

کدخط مشي : HG - PL - 084  

صفحه :1 از 8

تاريخ ابلاغ : 01/02/1392

تاریخ آخرین  بازنگری : -

تاریخ بازنگری بعدی:01/02/1393

تعاريف :

انتقال خون راهی است که از طریق آن مقدار یک واحد یا بیشتر از خون یک شخص گرفته شده و پس از انجام آزمایشات و آماده سازي و تائید توسط بانک خون به فرد دیگري که به آن احتیاج دارد تزریق می شود .

همو به معنای خون و VIGILANCE به معنای مراقبت است و هموویژلانس به معنای مراقبت از دریافت کنندگان خون و فرآورده های خونی در مقابل عوارض نا خواسته ناشی از انتقال خون است.

خط مشي :

از آنجا که انتقال خون در پزشكی جنبه حیاتی دارد، بیمارستان با هدف تامین خون و فرآورده‌های خونی سالم که مهم‌ترین هدف انتقال خون است، سیاست رعایت نظام هموویژلانس را اتخاذ نموده است.

فرد پاسخگوی خط مشی:

سرپرستار بخش

روش نظارت بر اجرای خط مشی:

مشاهده و بررسی فرم های تکمیل شده درخواست خون

روش اجرايي:

نکات کلی در تهیه نمونه خون قبل از تزریق:

تایید هویت بیمار:

1-چناچه بیمار هوشیار است قبل از نمونه گیری از خود فرد نام و نام خانوادگی و تاریخ تولد را پرسیده و مشخصات بیمار را با پرونده و اطلاعات موجود در فرم های ذیل مطا بقت دهید:

الف- فرم در خواست خون و فرآورده ها ی خونی

ب- فرم نظارت بر تزریق پلاسمای تازه ی منجمد، پلاکت، کرایو یا فرم نظارت بر خون کامل و فرآورده گلبول قرمز

ج- مچ بند

2- چنانچه بیمار هوشیار نیست یا در موارد اورژانس :

                     

عنوان خط مشي : هموویژلانس

دامنه خط مشی و روش:  بخشهای جراحی (جراحی عمومی، جراحی مغز و اعصاب، ارولوژی، جراحی قلب و ارتوپدی)

کدخط مشي : HG - PL - 084  

صفحه :2 از 8

تاريخ ابلاغ : 01/02/1392

تاریخ آخرین  بازنگری : -

تاریخ بازنگری بعدی:01/02/1393

می توان از نام مستعار یا شماره پرونده بیمار جهت شناسایی استفاده کرد. 

پاور پوینت آموزشی هموویژلانس جهت استفاده پرستاران، دانشجویان پرستاری و سایر شاخه های پیراپزشکی جهت دانلود کلیک نمایید

توجه توجه:علائم و درمان مسمومیت با سرب در مددجویان باسوء مصرف موادمخدر(تریاک) به صورت خوراکی

همكاران محترم در مراكز درماني لطفا توجه بفرماييد 

با توجه به اینکه قاچاقچیان مواد مخدر جهت افزایش سود آوری و کمتر شدن جرم در صورت گرفتار شدن در چنگال قانون اقدام به مخلوط کردن مواد افیونی با سرب نموده و اخیراً مکرراً موارد مسمومیت با سرب در مراکز درمانی گزارش شده است و موارد "مسموميت با سرب" در بخشهاي مختلف كشور به سرعت رو به افزايش است.

 علت اصلي مسموميت موارد جديد، مصرف (عمدتا خوراكي) مواد مخدر(بويژه ترياك) مي باشد كه  با تركيبات سرب مخلوط شده اند.

 اين بيماري ممكن است جزء تشخيص افتراقي تظاهرات شكم حاد و كاهش سطح هوشياري در نظر گرفته نشود و به مرگ بيمار منتهي گردد.

 ضمن درخواست  موكد براي اطلاع رساني به ساير همكاران، تظاهرات مسموميت با سرب و درمان آن درادامه جهت ياداوري تقديم مي گردد

 علایم مسمومیت با سرب:

مسمومیت حاد و مزمن می باشد

 علائم در مسمومیت حاد:

 مواجه با سرب بالا از طريق دستگاه گوارش يا تنفس منجر به گرفتگي عضلاني،دردهاي شكمي كوليكي و يبوست مي شود .

 دردهاي شكمي شديد، همراه با تهوع، استفراغ و مدفوع خوني مي باشد.

 علايم ابتدايي مواجه با سرب شامل خستگي، حواس پرتي و درد هاي گوارشي واگي مي باشد.

 درد مفاصل، درد عضلات دست و پا می تواند رخ دهد.

 سردرد، گيجي، كاهش سطح هوشياري، كما، صرع، التهاب عصب بينايي و بي خوابي از علائم مسمومیت نورونی هستند.

 در مواجهه بيشتر علايم سيستم عصبي مركزي شامل بي خوابي، گيجي، اختلال تمركز و حافظه بيشترديده مي شود در مواجهه های طولانی مدت نوروپاتي حركتي انتهايي، آنسفالوپاتي، صرع و كما می تواند بروز کند.

 اختلالات سیستم تولیدمثلی مانند نازایی در مردان، سقط خود به خودي،آرتريت ناشي از نقرس و اختلالات کلیوی گزارش شده است.

 علائم در مسمومیت مزمن:

 آنمی رنگ پريدگي ظاهر شده و زردي يا يرقان ممكن است در هموليز حاد ديده شود.آزمایش لثه، یک خط خاکستری- آبی (خط سرب) را نشان می دهد.

 در كودكان علايم شايع مسموميت مزمن، كاهش وزن، ضعف، كم خوني و تغييرات رفتاري هستند.

تشخیص مسمومیت با سرب:

 متداول ترین تظاهر کلینیکی مسمومیت با سرب کولیت روده ای (اسپاسم روده کوچک) است و معمولا حالت توسعه یابنده داشته و همیشه با یبوست شدیدی همراه است.

 درد در اطراف یا پایین ناف متمرکز می باشد.

 نشانه دیگر مسمومیت خاکستری رنگ شدن لثه ها است.

 لازم به ذکر است جهت سنجش تماس از سنجش محیطی و سنجش بیولوژیک استفاده می شود.

 سطح خوني بالاتر از mcg/dl40 احتمال مسموميت با سرب را مطرح مي كند.

درمان مسموميت با سرب:

 درمان اصلی در این افراد استفاده ازعوامل شلاته كننده دي مركاپرول ( dimerceprol)  وCaNa2-EDTA  جهت كاهش سرب بالاي جذب شده بدن می باشد.

 پني سيلامين (penicillamine) هم به عنوان شلاته كننده دهاني استفاده مي شود، گرچه تاثیرآن مثل EDTA نیست.

 در بيماران با اختلالات کلیوی، چون دفع عمدتاً به جاي ادرار در صفرا است، دي مركاپرول توصيه مي شود. EDTA سرب را از استخوان ها به بافت نرم حرکت می دهد و مي تواند سميت حاد را شديدتر كند در صورتی که همراه دي مركاپرول داده نشود.

 دردرمان بچه ها با سرب خون بيشتر از45g/dl (succimer) DMSA  تنها عامل شلاته كننده دهاني توصيه شده و  موردتاييدFDA  می باشد.

اختصارات رایج پزشکی و پرستاری

V/S

Vital Sign

ﻋﻼﺋﻢ ﺣﯿﺎﺗﯽ

BP

Blood Pressure

ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ

T

Temperature

ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ

P

Pulse

ﻧﺒﺾ

BS

Blood Sugar

ﻗﻨﺪ ﺧﻮﻥ

FBS

Fast Blood Sugar

ﻗﻨﺪ ﺧﻮﻥ ﻧﺎﺷﺘﺎ

CBC

Cell Blood Count

ﺷﻤﺎﺭﺵ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎﯼ ﺧﻮﻥ

I.V

Intravenous

ﻭﺭﯾﺪﯼ ‏( ﺍﺯ ﻃﺮﯾﻖ ﻭﺭﯾﺪ ‏)

I.M

Intramuscular

ﺩﺭﻭﻥ ﻋﻀﻼﻧﯽ

S.C

Subcutaneous

ﺯﯾﺮ ﺟﻠﺪﯼ

SBP

Systolic blood pressure

ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﺳﯿﺴﺘﻮﻟﯿﮏ ‏( ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ ‏)

U/A

Urin analysis

ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺍﺩﺭﺍﺭ

HTN

Hypertension(-sive ‏)

ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ‏( ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﺁﻥ ‏)

I.D

Intra dermal

ﺩﺍﺧﻞ ﺟﻠﺪﯼ ‏( ﭘﻮﺳﺘﯽ ‏) ‏( ﺗﺴﺖ ﭘﻨﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ ‏)

N.G Tube

Nasogastric Tube

ﻟﻮﻟﻪ ﺑﯿﻨﯽ - ﻣﻌﺪﻩ ﺍﯼ

ETT

Endo Tracheal tube

ﻟﻮﻟﻪ ﺩﺍﺧﻞ ﻧﺎﯼ

ETT

Exercise Tolerance Test

ﺗﺴﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﻭﺭﺯﺵ

Fx

Fracture

ﺷﮑﺴﺘﮕﯽ

D.C

Dis Continue

ﻋﺪﻡ ﭘﯿﮕﯿﺮﯼ

O.B

Occult blood

ﺧﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﺪﻓﻮﻉ ‏( ﻣﺨﻔﯽ ‏) ‏( ﺗﺴﺖ ﮔﺎﯾﺎﮎ ‏)

N&V

Nausea and Vomiting

ﺗﻬﻮﻉ ﻭ ﺍﺳﺘﻔﺮﺍﻍ

R.O.S

Review of systems

ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻫﺎ

HF

Heart Failure

ﻧﺎﺭﺳﺎﯾﯽ ﻗﻠﺒﯽ

CHF

Congestive heart failure

ﻧﺎﺭﺳﺎﯾﯽ ﺍﺣﺘﻘﺎﻧﯽ ﻗﻠﺒﯽ

P.E

Pulmonary Embolism

ﺁﻣﺒﻮﻟﯽ ﺭﯾﻮﯼ

DVT

Deep Venous Thrombosis

ﺗﺮﻭﻣﺒﻮﺯ ‏( ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻟﺨﺘﻪ ‏) ﻭﺭﯾﺪﯼ ﻋﻤﻘﯽ

MI

Myocardial Infarction

ﺍﻧﻔﺎﺭﮐﺘﻮﺱ ﻣﯿﻮﮐﺎﺭﺩ ‏( ﺳﮑﺘﻪ ﻗﻠﺒﯽ ‏)

CVA

Cerebrovascular accident

ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻋﺮﻭﻕ ﻣﻐﺰﯼ ‏( ﺳﮑﺘﻪ ﻣﻐﺰﯼ ‏)

 

NPO

Non per oral

ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺩﻫﺎﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﺨﻮﺭﺩ ‏(ﻧﺎﺷﺘﺎ ‏)

ECG

Electrocardiogram (-ograph ‏)

ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﮐﺎﺭﺩﯾﻮﮔﺮﺍﻡ ‏(ﻧﻮﺍﺭ ﻗﻠﺐ ‏)

PSA

Prostate specific antigen

ﺁﻧﺘﯽ ﮊﻥ ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﯽ ﭘﺮﻭﺳﺘﺎﺕ

LDL

Low Density Lipoprotein

ﻟﯿﭙﻮﭘﺮﻭﺗﺌﯿﻦ ﺑﺎ ﭼﮕﺎﻟﯽ ﮐﻢ

HDL

High Density Lipoprotein

ﻟﯿﭙﻮﭘﺮﻭﺗﺌﯿﻦ ﺑﺎ ﭼﮕﺎﻟﯽ ﺯﯾﺎﺩ

HBV

Hepatitis B virus

ﻭﯾﺮﻭﺱ ﻫﭙﺎﺗﯿﺖ ﺏ

AM

ante meridiem(L) before noon

ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻇﻬﺮ

MD

Median Day

ﻣﯿﺎﻧﻪ ‏( ﻭﺳﻂ ‏) ﺭﻭﺯ

MN

Median Night

ﻣﯿﺎﻧﻪ ‏( ﻭﺳﻂ ‏) ﺷﺐ

M&N

Morning and Night

ﺻﺒﺢ ﻭ ﺷﺐ

PM

Post mortem(L) after death

ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻇﻬﺮ

OR

Operating Room

ﺍﺗﺎﻕ ﻋﻤﻞ

ABG

Arterial blood gasses

ﮔﺎﺯﻫﺎﯼ ﺧﻮﻥ ﺷﺮﯾﺎﻧﯽ

BMI

Body Mass Index

ﺷﺎﺧﺺ ﺗﻮﺩﻩ ﺑﺪﻥ

BPH

Benign Prostatic Hypertrophy

ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺧﻮﺵ ﺧﯿﻢ ﭘﺮﻭﺳﺘﺎﺕ

Amp

Ampoule

ﺁﻣﭙﻮﻝ

Tab

Tablet

ﻗﺮﺹ

PT

Prothrombin Time

ﺯﻣﺎﻥ ﭘﺮﻭﺗﺮﻭﻣﺒﯿﻦ

PTT

Partial Thromboplastin Time

ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺴﺒﯽ ﺗﺮﻭﻣﺒﻮﭘﻼﺳﺘﯿﻦ

INR

International Normal Range

ﺭﻧﺞ ﻧﺮﻣﺎﻝ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ

PRN

Pro-Ri-Nata(L) as required

ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﯿﺎﺯ ‏( ﻟﺰﻭﻡ ‏)

q.S

Quantum sufficit(L) as much as will suffice

ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ‏( ﻣﻘﺪﺍﺭ ‏) ﮐﺎﻓﯽ

https://telegram.me/nurse

 

N.S

Normal Saline

ﻧﺮﻣﺎﻝ ﺳﺎﻟﯿﻦ

DW

Distilled Water

ﺁﺏ ﻣﻘﻄﺮ

D-5-W

Dextrose 5% in water

ﺩﮐﺴﺘﺮﻭﺯ 5% ﺩﺭ ﺁﺏ

D10W

10% dextrose(in water) injection

ﺗﺰﺭﯾﻖ ﺩﮐﺴﺘﺮﻭﺯ 10 ﺩﺭﺻﺪ ‏( ﺩﺭ ﺁﺏ ‏)

D20W

20% dextrose(in water) injection

20 ﺗﺰﺭﯾﻖ ﺩﮐﺴﺘﺮﻭﺯ ﺩﺭﺻﺪ ‏( ﺩﺭ ﺁﺏ ‏)

D50W

50% dextrose(in water) injection

ﺗﺰﺭﯾﻖ ﺩﮐﺴﺘﺮﻭﺯ 50 ﺩﺭﺻﺪ ‏( ﺩﺭ ﺁﺏ ‏)

D/S

Dextrose and Saline

ﺩﮐﺴﺘﺮﻭﺯ ﺳﺎﻟﯿﻦ

RBC

Red Blood Cell

ﺳﻠﻮﻝ ‏( ﮔﻠﺒﻮﻝ ‏) ﻗﺮﻣﺰ ﺧﻮﻥ

WBC

Whole Blood Cell Count; White Blood Cell

ﮔﻠﺒﻮﻝ ﻫﺎﯼ ﺳﻔﯿﺪ ﺧﻮﻥ

BUN

Blood urea nitrogen

ﻧﯿﺘﺮﻭﮊﻥ ﺍﻭﺭﻩ ﺧﻮﻥ

FFP

Fresh Frozen Plasma

ﭘﻼﺳﻤﺎﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪﻩ

Ab

Antibody

ﺁﻧﺘﯽ ﺑﺎﺩﯼ ‏( ﭘﺎﺩﺗﻦ ‏)

HGB

Haemoglobin

ﻫﻤﻮﮔﻠﻮﺑﯿﻦ

Hg

Hydrargyrum(L)mercury

‏( ﻻﺗﯿﻦ ‏) ﺟﯿﻮﻩ

T3

Triiodothyronin

ﺗﺮﯼ ﯾﺪﻭﺗﯿﺮﻭﻧﯿﻦ

T4

Thyroxine

ﺗﯿﺮﻭﮐﺴﯿﻦ

TSH

Thyroid–sti. mulating (thyrotrophic) hormone

ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﻣﺤﺮﮎ ﺗﯿﺮﻭﯾﯿﺪ ‏( ﺗﯿﺮﻭﺗﺮﻭﻓﯿﮏ ‏)

ESR

Erythrocyte Sedimentation Rate

ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺭﺳﻮﺏ ﮔﻠﺒﻮﻝ ﻗﺮﻣﺰ

DZP

Diazepam

ﺩﯾﺎﺯﭘﺎﻡ

K

Kalium(L) potassium

ﭘﺘﺎﺳﯿﻢ

Ca

Calcium

ﮐﻠﺴﯿﻢ

Na

Natrium(L) sodium

ﺳﺪﯾﻢ

Mg

Magnesium

ﻣﻨﯿﺰﯾﻢ

Cr

Creatinine

ﮐﺮﺍﺗﯿﻨﯿﻦ

TG

Triglyceride

ﺗﺮﯼ ﮔﻠﯿﺴﺮﯾﺪ

Chol

Cholesterol

ﮐﻠﺴﺘﺮﻭﻝ

Pen

Penicillin

ﭘﻨﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ

MCH

Mean Corpuscular Haemoglobin

ﻫﻤﻮﮔﻠﻮﺑﯿﻦ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﮔﻮﯾﭽﻪ ﺍﯼ

MCV

Mean Corpuscular Volume

ﺣﺠﻢ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﮔﻮﯾﭽﻪ ﺍﯼ

inj

Injectable,inject(ion ‏)

ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺰﺭﯾﻖ، ﺗﺰﺭﯾﻖ ﮐﺮﺩﻥ

FHR

Fetal Heart Rate

ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺿﺮﺑﺎﻥ ﻗﻠﺐ ﺟﻨﯿﻦ

CCU

Cardiac Care Unit

ﻭﺍﺣﺪ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻗﻠﺒﯽ

ICU

Intensive Care Unit

ﻭﺍﺣﺪ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻫﺎﯼ ﻭﯾﮋﻩ

ENT

Ear,Nose and Throat

ﮔﻮﺵ، ﺣﻠﻖ ﻭ ﺑﯿﻨﯽ

EMS

Emergency Medical Service

ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻓﻮﺭﯾﺖ ﻫﺎﯼ ﭘﺰﺷﮑﯽ

bd

Bis die(L)twice a day

‏( ﻻﺗﯿﻦ ‏) ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ

qh

quaque hora(L) every hour

ﻫﺮ ﺳﺎﻋﺖ ‏( ﻻﺗﯿﻦ ‏)

q2h

quaque secunda hora(L) every two hours

ﻫﺮ ﺩﻭ ﺳﺎﻋﺖ ‏( ﻻﺗﯿﻦ ‏)

q3h

quaque tetria hora(L) every three hours

ﻫﺮ ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ‏( ﻻﺗﯿﻦ ‏)

qid

Quarter in die(L) four rimes a day

ﭼﻬﺎﺭ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ‏( ﻻﺗﯿﻦ ‏)

tds

Ter die sumendum(L) tobe taken three times a day

ﺭﻭﺯﯼ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ ‏( ﺭﻭﺯﯼ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ‏) ‏( ﻻﺗﯿﻦ ‏)

syr

Syrupus(L) syrup

ﺷﺮﺑﺖ ‏

NCLEX RN

STANDARD PRECAUTIONS

(BODY SUBSTANCE ISOLATION/UNIVERSAL PRECAUTIONS)

INTRODUCTION

Standard Precautions represents a system of barrier precautions to be used by all personnel for contact with blood, all body fluids, secretions, excretions, non intact skin, and mucous membranes of ALL patients, regardless of the patient's diagnosis. These precautions are the "standard of care." This system embodies the concepts of "Universal Precautions" and "Body Substance Isolation".

 

Standard Precautions focuses on reducing the risk of transmission of microorganisms. The use of barriers is determined by the care provider's "interaction" with the patient and the level of potential contact with body substances

 

 

I. POLICY

 

A. The purpose is to reduce transmission of infectious agents between

patients, caregivers, and others in the medical center environment, and

to reduce the incidence of nosocomial infections among patients.

 

B. Hospital departments and clinics will incorporate Standard Precautions

into departmental policies and procedures to be reviewed at least every

two years by that department and the Infection Control Committee.

 

C. Ongoing education concerning Standard Precautions principles will be

given to newly hired employees involved directly or indirectly in patient

care. Review classes will be provided as needed for dissemination of new

information or for reinforcement upon request of the department manager.

Documentation of training will be maintained by the individual

departments.

 

D. Standard Precautions will be followed by all personnel and will be based

on the degree of anticipated exposure to body substances. It is the

responsibility of the individual to comply with all isolation precautions.

 

II. HAND HYGIENE

 

A. Because nosocomial infections are most frequently spread by contact

and the most common form of contact is hand contact, handwashing

is the most important and most effective means of preventing nosocomial

transmission of organisms.

Employees have a responsibility for maintaining hand hygiene by adhering to specific infection control practices. Artificial fingernail enhancements contribute to nail changes that can increase the risk of colonization and transmission of pathogens to patients. Outbreaks of infections have been traced to the artificial fingernails of health care workers. For those reasons they are prohibited for anyone having patient contact. The natural nails of healthcare workers are to be kept neatly manicured and should not extend past the fingertips. Artificial nail enhancements are not to be worn by anyone who has direct patient contact or staff who handle patient care products. Nail polish is permitted provided it is not chipped. Anything else applied to natural nails other than polish is considered an enhancement. This includes, but is not limited to artificial nails, tips, wraps, appliques, acrylics, gels, and any additional items applied to the nail surface.

B. Indications for Handwashing and Hand Antisepsis include:

1. Before having direct contact with patients.

2. Before donning gloves and performing an invasive procedure.

3. After removing gloves or other personal protective equipment.

4. After contact with body substances or articles/surfaces contaminated

with body substances.

5. After contact with patient's intact skin (e.g. taking a pulse, blood

pressure or lifting a patient).

6. Before preparing or eating food (do not use alcohol gel).

7. After personal contact that may contaminate hands (e.g. covering

sneeze, blowing nose, using bathroom - do not use alcohol gel).

 

C. Hand Hygiene Products

1. In patient care areas, alcohol gel, liquid or foam soap will be used for

hand hygiene.

2. Alcohol gel hand rub is recommended as the primary hand hygiene

product if hands are not visibly dirty, soiled with proteinaceous

material or visiby soiled with blood or body fluids.

3. Antimicrobial agents, including alcohol gel or soap, are recommended

for use prior to invasive procedures, in critical care units, and for

patients on special organism precautions.

4. Staff with skin sensitivities should consult with Employee Health

regarding the use of alternative hand hygiene products (preferably in

dispenser form).

 

D. Handwashing Procedure with Liquid or Foam Soap

1. Wet hands first with water.

2. Apply an amount sufficient for lather to cover all surfaces of hands

and wrists.

3. Rub hands together will covering all surfaces of the hands and fingers

with special attention to areas around nails and between fingers for a

minimum of 15 seconds.

4. Rinse well with running water.

5. Dry thoroughly with paper towel.

6. Use paper towel to turn off faucet.

7. Avoid using hot water as repeated exposure to hot water may

increase risk of dermatits.

E. Hand Antisepsis Procudure Utilizing Alcohol Gel

1. Apply to dry hands that are not visibly soiled.

2. Rub hands vigorously to apply gel to all surfaces of hands, fingers

and fingernails, until hands are dry. If hands feel dry after rubbing

hands together for 10 - 15 seconds, insufficient volume of product

was applied.

F. Skin Care

Healthcare workers should use hospital approved hand lotion to minimize

the occurrence of irritant contact dermatitis associated with hand

antisepsis or handwashing.

 

III. PERSONAL PROTECTIVE EQUIPMENT (PPE)

 

A. Gloves

Disposable (single use) gloves shall be readily available in patient care

and specimen handling areas.

 

1. Gloves must be worn for:

a. anticipated contact with moist body substances, mucous

membranes, tissue, and non-intact skin of all patients;

b. contact with surfaces and articles visibly soiled/contaminated by

body substances;

c. performing venipuncture or other vascular access procedures (IV

starts, phlebotomy, in-line blood draws);

d. handling specimens when contamination of hands is anticipated.

 

2. Don gloves at bedside, immediately prior to task.

 

3. Replace torn, punctured or otherwise damaged gloves as soon as

patient safety permits.

 

4. Remove and discard gloves after each individual task involving

body substance contact, before leaving the bedside.

 

Gloves should not be worn:

* away from the bedside or lab bench

* at the nursing station

* to handle charts, clean linen, clean equipment or patient care supplies

* in hallways or elevators.

5. Perform handwashing or hand antisepsis (per above

indications) as soon as possible after glove removal, or removal

of other protective equipment. Gloves are not to be washed or

decontaminated for reuse (exception: utility gloves)

 

6. Caution: Gloves do not provide protection from needlesticks or other

puncture wounds caused by sharp objects. Use extreme caution

when handling needles, scalpels, etc.

 

7. Additional Glove Information:

a. Unsterile gloves: Vinyl and latex gloves are equally effective in

preventing skin contact with microorganisms.

i. Vinyl gloves are used for all activities that require application

of non-sterile gloves. They are used for protection during

routine patient care tasks where cntact with blood and body

fluids is intermittent and episodic.

ii. Nitrile gloves are used for contact with chemotherapy agents,

handling hazardous drugs or chemicals, or prolonged contact

with body fluids where the wearer may not have the opportunity

to change gloves frequently (e.g. some laboratory tasks.)

 

b. Sterile gloves are available on supply carts in patient care areas

and should be worn when aseptic technique is required.

 

c. Hypoallergenic and powder-free gloves are available for

individuals who are allergic to latex or powder (request through

manager).

 

d. Utility gloves (not for direct patient care) used by house keepers,

plumbers, etc. may be decontaminated and reused provided the

integrity of the glove is not compromised. They must be discarded

if cracked, peeling, torn, punctured or show other signs of

deterioration or when their ability to function as a barrier is

compromised.

 

B. Masks, Eye Protection and Face Shields

 

Wear masks in combination with eye protection devices (goggles or

glasses with side shields) or chin-length face shields during procedures

that are likely to generate droplets, spray, or splash of body substances

to prevent exposure to mucous membranes of the mouth, nose and eyes.

Masks are also worn to protect personnel from the transmission of

infectious droplets during close contact with the symptomatic patient.

 

Situations which may increase risk of splash/splatter include the

following:

 

1. trauma care

2. surgery or delivery of newborn

3. intubation/suctioning/extubation (including code situations)

4. bronchoscopy/endoscopy

5. emptying bedpans/suction canisters into hopper/toilet

6. code blue

7. patient care of coughing patient with suspected infectious etiology

 

C. Aprons, Gowns, and Other Protective Body Clothing

 

The appropriate type of garment shall be based on the task and the

degree of exposure anticipated. Gowns are worn to prevent contamination

of clothing and protect the skin of personnel from blood/body fluid

exposure.

 

1. Wear plastic aprons or gowns during patient care procedures that are

likely to soil clothing with body substances.

 

2. Wear lab coats in laboratory settings.

 

3. Remove protective body clothing before leaving the immediate work

area.

 

4. In surgical or autopsy areas, additional protective attire may include

surgical caps or hoods and shoe covers or boots.

 

For further information, please refer to Attachment A: Table: "Guidelines

for Use of Personal Protective Equipment".

 

IV. PATIENT PLACEMENT

 

A. Private rooms are required for Infection Control reasons for the following

groups of patients:

 

1. Those who soil the environment with body substances. For example,

children or adults with altered mental status.

2. Those requiring precautions for airborne diseases.

3. Those who are considered to be severely immunosuppressed.

4. Patients with the same infectious disease/organism may be cohorted

(housed in the same room) after consultation with Infection Control.

 

B. Patients who are currently on isolation precautions for any infection may

not be admitted to the Comfort Care Suites. Any questions regarding

this policy may be addressed to the Department of Epidemiology and

Infection Control.

 

V. ENVIRONMENT

 

A. Waste Disposal: Refer to Section 4.10, Waste Management.

 

B. Spill management/Housekeeping

 

1. Spills of body substances should be cleaned up promptly. Workers

should wear gloves and use other protective equipment if there is risk

of splash. Encapsulator products may be used to solidify liquid waste

or pickup. Area should then be disinfected with hospital grade

disinfectant/detergent.

 

2. Broken glass will be handled as stated in Section 3.2, VII, K.

 

3. Areas not routinely cleaned by Environmental Services personnel shall

be cleaned by department personnel.

 

a. Work surfaces shall be cleaned and decontaminated after contact

with blood or other potentially infectious materials.

 

b. Contaminated surfaces shall be cleaned and decontaminated with

an appropriate disinfectant after the completion of procedures;

whenever feasible if the surface work area becomes overtly

contaminated; or at the end of the workshift. A tuberculocidal

disinfectant is required to clean spills of blood or other potentially

infectious materials.

 

c. Additional cleaning is required for certain precautions (Special

Organism Precautions).

 

C. Soiled Linen Handling

 

1. Wear gloves to handle moist or visibly soiled linen.

2. Place soiled linen in plastic laundry bags.

3. Securely close laundry bag when bag is three-fourths full and place

in storage area.

4. Laundry workers must always wear gloves.

 

D. Food Service

 

No special trays are needed. After patient use, food trays are sent

directly for cleaning and disinfection.

 

E. Pediatric Patients

 

For pediatric patients with C. difficile, rotavirus, or VRE that require

diaper weighing for I & O measurement, a dedicated scale in the patient

room is required.

 

VI. WORK PRACTICES

 

A. Eating, drinking, smoking, applying cosmetics and lip balm and handling

contact lenses in any work areas where there is a reasonable likelihood of

occupational exposure is prohibited, e.g. specimens are, at times,

temporarily left at a nurse's station. Prior to the consumption of food or

drink, after handling potentially infectious materials, employees will

remove potentially contaminated PPE, wash hands, and exit the work

area.

 

B. Food and drink will not be kept in freezers, refrigerators, counter tops,

shelves, and cabinets where blood or other potentially infectious materials

are stored or handled.

 

C. Procedures which could potentially generate aerosols or other inhalation

hazards shall be performed in a manner that will minimize pathogen

transmission.

 

D. Emergency ventilation devices, such as Ambu bags, will be readily

available in patient care areas.

 

VII. HANDLING AND DISPOSAL OF SHARPS

 

A. SHARPS DISPOSAL IS THE RESPONSIBILITY OF THE USER OF THE

SHARP. SHARPS DISPOSAL MAY BE DELEGATED ONLY TO A

PERSON CURRENTLY PRESENT IN THE ROOM (i.e., NEVER LEFT

FOR ANOTHER PERSON TO DISPOSE OF LATER). THE ONLY

EXCEPTION TO THE DELEGATION POLICY WOULD BE IN THE

SURGICAL SUITE.

 

B. Puncture-resistant sharps containers shall be readily available in areas

where sharps waste (needle, all syringes, scalpels, glass slides or

pipettes, etc.) may be generated.

1. DO NOT place sharps in the regular trash.

2. Dispose of sharps as close as possible to the point of use.

 

C. Contaminated needles shall not be recapped or removed from syringes

UNLESS the employee can demonstrate that no alternative is feasible or

patient safety is threatened.

1. If recapping is required, then it shall be performed by mechanical

means or by a one-handed technique.

2. If needle removal is required, use needle removal device on sharps

container or an instrument such as a plastic clamp to distance the

hand from the needle. Disposable clamps are available on supply

carts.

3. When not piercing the skin of the patient, use needleless systems

(for example, when accessing an IV line).

 

D. Needle clippers and other devices which shear, bend, or break

contaminated needles are prohibited from use.

 

E. DO NOT OVERFILL sharps containers.

1. Look closely at the sharps container before placing a used sharp

inside to assure that nothing is protruding from the container or that

the container is not overfilled.

2. When sharps container is 2/3 full (to "full" line), close securely,

remove and discard as biohazardous waste, and replace with empty

sharps container.

 

F. DO NOT place needles, introducers, or other sharps on food trays or

patient bed. DO NOT stick needles into the mattress after use or while

performing a procedure.

 

G. Surgical instruments with sharp edges (e.g. scalpel) should not be

passed hand-to-hand but should be placed on a neutral surface (e.g. tray

or basin).

 

H. Reusable Sharps:

1. Reusable sharps will be placed in puncture-resistant containers for

transport.

2. Reusable sharps that are contaminated with blood or other potentially

infectious materials will not be stored or processed in a manner that

requires an employee to reach by hand into the container where these

sharps have been placed.

3. Containers for reusable sharps will be decontaminated before reuse.

4. Each department that handles reusable sharps will have written

procedures for appropriate use. Each department that decontaminates

containers will have written procedures in compliance with the policies

and procedures of Section 6.

 

I. Sharps Container Safety

1. All sharps containers are marked with the BIOHAZARD SYMBOL.

2. Whenever possible, have sharps container at point of use i.e., patient

area, treatment room. Avoid walking to container with a used sharp.

3. An open, in-use sharps container should never be on the floor, located

under a sink or any other poorly visible area.

 

J. Sharps Container Placement

1. Mount and/or secure box whenever possible. Use wire racks, counter

holders and other mountings to prevent a loose container from falling

over.

2. Mounting of box with holder should be at a level such that the user can

easily see into the opening where sharps are to be placed.

3. Sharps containers should be kept out of public areas when at all

possible. Public area placement should be limited to only those

required for personnel safety and mounted/placed with public safety

consideration. Children, must be supervised by the adult

accompanying them to prevent an accident.

 

K. Broken glassware which may be contaminated will not be directly

handled with a gloved or bare hand. It will be handled by mechanical

means (tongs, dust pan and broom). Contaminated broken glass will be

placed in a puncture-resistant container and disposed of as biohazardous

waste.

 

L. Teeth or bone fragments extracted during surgery that are to be disposed

of will be considered as sharps and handled as such. Disposal of such

teeth or bone fragments will be into a sharps container. Larger bone

pieces will be handled in a manner to minimize accidental cutting and will

be placed in a biohazard box lined with a red bag.

 

VIII. SPECIMEN HANDLING and TRANSPORT

 

A. Standard Precautions will be used to obtain, transport, and handle ALL

specimens. It is not necessary to label specimens as biohazardous.

Packaging of specimens to be transported outside of the Medical Center

will be handled as described in "D" below.

 

B. Specimens of blood or other potentially infectious materials will be placed

in a well sealed primary container and a secondary plastic bag (ziplock)

to prevent leakage during handling, processing, storage, transport or

shipping. During transport, gloves are not required because the specimen

is already in a secondary plastic bag.

Exception: Within each building, blood specimens in vacutainer tubes

may be transported in the phlebotomist's tray without a

secondary container, provided that the exterior of the tube

is not visibly contaminated with blood. If the exterior is

visibly soiled, then it will be wiped clean.

 

C. Specimens in syringes should be capped off (needle removed) before

transporting to the laboratory. The exception to this is a fine-needle

aspirate.

 

D. Specimen containers for transport or shipping outside of the immediate

Medical Center will be labeled with the universal biohazard symbol or

color-coded prior to transport.

 

IX. EQUIPMENT CLEANING, TRANSPORTING AND SERVICING

 

A. Used equipment will be enclosed in containers or bags to prevent

inadvertent exposure to patients or personnel.

 

B. Equipment which is contaminated with body substances will be

cleaned/decontaminated if possible prior to transport. If this is not

possible, place equipment in containers or bags and label.

 

C. If equipment cannot be cleaned/decontaminated, the receiving department

or individual will be notified of that contamination so that adequate

precautions can be taken.

 

 

References

Boyce JM. Guideline for Hand Hygiene in Health-Care Settings. MMWR October 25, 2002/51 (RR16):1-44.

 

داروهایی که بر رنگ مایعات بدن اثر می گذارند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!11

مایعات بدن برای فیزیولوژی اعمالی بدنی اهمیت اساسی دارند و از نظر گاههای متفاوتی به عنوان معیارهایی برای ارزیابی سلامتی مورد بحث قرارمی گیرند (مثل فشارخون، دزیدراته شدن، فشارداخل کره ی چشم، فشارداخل جمجمه و ...). حدود ۲۵ لیتر از ۴۰ لیتر مایع موجود در بدن یک مرد ۷۰ کیلویی در داخل تقریباً ۷۵ تریلیون سلول بدن قرار دارد.

مایع موجود در هر سلول محتوی اجزای مختلف مخصوص به خود است و غلظت این مایع از یک سلول تا سلول دیگر به طور قابل قبولی مشابه است.

۱۵ لیتر دیگر از این ۴۰ لیتر مایع در خارج سلول ها قرار دارد. این ۱۵ لیتر و ۲۵ لیتر مایع خارج سلولی و داخل سلولی به طور دائم در حال مخلوط شدن با یکدیگر هستند با این وجود در هر بخش از بدن مثل جمجمه، قسمت مغزی نخاعی، کره ی چشم، لوله ی گوارش و ... حجم معینی ازمایعات وجود دارد (حجم هر بخش ازمایعات بدن را می توان با وارد کردن یک ماده به داخل آن بخش و اجازه دادن به آن برای پخش شدن به طور یکنواخت در سراسر بخش مایع و سپس تعیین میزان رقیق شدن آن ماده تعیین کرد) اگر این حجم تغییر کند اختلالی در عملکرد آن بخش حادث می شود که از لحاظ سلامتی حائز اهمیت است، از طرف دیگر تغییر رنگ این مایعات در اثر مصرف داروها و سایر مواد غذایی هم از نظر ارزیابی پروتکل درمانی و سلامت بیمار و هم از نقطه نظر ترس بیمار و حساسیت او نسبت به سلامت خودش مهم است.

اندیشه و اطلاع کادر پزشکی از تغییر رنگی که در مایعات بدن به دلیل مصرف داروها و مکمل های غذایی و رژیم غذایی ایجاد می شود و گوشزد نمودن آن به بیماران در حین مصرف آن داروها و سایر مواردی که باعث تغییر رنگ مایعات بدن می شود ممکن است برای بیمار و اطرافیان او آرامبخش باشد. مهمترین داروهایی که سبب تغییر رنگ مایعات بدن می شود و تغییر رنگی که ایجاد می کنند عبارتند از:

 

مهمترين داروهايي که سبب تغيير رنگ مايعات بدن مي‌شود و تغيير رنگي که ايجاد مي‌کنند عبارتند از:

دسته دارویی

مثال

دفع غالباً از طریق

تغییر رنگ ادرار به رنگ

سایر تغییرات

Antide pressants Tricyclic

Amitriptyline

متابوليزکبدي دفع کلیوی

آبی متمایل به سبز

رنگ پريدگي پوست

Anticoagulants

Acenocoumarol و Warfarin

متابوليزکبدی و دفع کلیوی

کدورت

تيره شدن انگشتان،مدفوع و زرد شدن  چشمهاکبودي پوست

Antidotes

Methylene Blue

 

کلیوی و کمتر صفراوی

آبي متمايل به سبز

محلول هيپوکلريت پاک کردن پوست حين مصرف

Diuretics

Triametrene

متابوليزکبدي دفع کلیوی

آبي کمرنگ فلورسانس دار

 

از دسته‌ي دارويي Diuretics Thiazide

chlorthalidone و hydrochlorothiazide

کلیوی و کمتر کبدی*

رنگ دارو

زرد شدن چشمها يا پوست

Diagnostic Agents

Phenolsulfonphthalein

PSP

کلیوی و کمتر صفراوی

صورتي

 

 Anticonvulsants

دي فنيل هيدانتوئين و فن لوکسيمين

کلیوی

صورتي تا قرمز و قهوه‌يي

 

 Hemostatic Agents

تولونيون

کلیوی

آبي متمايل به سبز

 

Amebicides

Metronidazol که

کلیوی

تيره

 

Aminoquinolines

Chloroquine

کلیوی **

قهوه‌يي

 

Urinary Analgesics

Phenazopyridine

کلیوی **

نارنجي تا قرمز نارنجي

 

Antimalarials.

Primaquine

کلیوی و کبدی

زرد تيره

 

Anthelmintics

Quinacrine

کلیوی و کبدی

 زرد

 

Skeletal Muscle Relaxants

Methocarbamol

عمدتاً کليوي

رنگ قهوه‌يي تا سياه

 

Antitubercular

Rifampin

تغییر رنگ دایمی عدسی تماسی

دفع% 65 از طريق مدفوع 15% کلیوی

 نارنجي مايل به قرمز تا قرمز مايل به قهوه‌يي

مدفوع، بزاق، خلط، عرق و اشک از نارنجی تاقرمز و قهوه ای

 Tranquilizers

Phenothiazins

کليوي

صورتي تا قرمز و قهوه‌يي

 

Vitamins

Riboflavin) Vitamin B2

 کليوي

 زرد

 

Iron Preparation

Hematinic

 کليوي

 سياه

 

Antiprotozoal Agent

Quinine

 کليوي

 قهوه‌يي متمايل به سياه

 

 Anticoagulants.

 

ايندانديون و فن ايندين

کليوي

رنگ نارنجي(درادرارقليايي) و صورتي يا قرمز تاقهوه‌يي

 

*دارو به صورت تغییر نیافته در ادرار دفع می شود

**بیشتر دارو طی 24 ساعت به شکل متابوليت و داروي تغيير نيافته از راه ادرار دفع مي‌شود

تنگی نفس یا دیس پنه

 

-حس تنگی نفس یک تجربه ناخوشایند و نگران کننده است، مخصوصا زمانی که تا به حال آنرا تجربه نکرده اید. تنگی نفس ممکن است در اثر اختلالات قلبی یا ریوی و یا کم خونی ایجاد شود.

خوشبختانه اکثر عوامل تنگی نفس به سرعت پس از شناسایی عامل ایجاد کننده درمان می شوند. بسیاری از تنگی نفس ها ناشی از مشکلات ساده و کوتاه مدتی چون عفونت های دستگاه تنفسی و حساسیت هاست.

 

 

علل تنگی نفس

تنگی نفس حاد که به صورت ناگهانی وطی چند دقیقه تا چند ساعت رخ می دهد که معمولا دارای علل متفاوتی نسبت به تنگی نفس مزمن است که طی هفته ها تا ماهها ایجاد می شود.

تنگی نفس حاد :

علل شایع تنگی نفس حاد عبارتند از:

  • عفونت های دستگاه تنفسی مثل پنومونی، كه معمولا همراه با علائمی چون تب و سرفه خلط دار است.
  • واکنش های حاد آلرژیک (آنافیلاکسی)، که معمولا باعث خارش، تورم و کهیر می شود.
  • آسم که معمولا منجر به سرفه و خس خس سینه می شود .
  • انسداد مسیر تنفسی که به طور اتفاقی در اثر ورود مواد خارجی مثل بادام زمینی یا گوشت کم جویده شده، ایجاد می شود.
  • لخته ی خون و انسداد در شریان ریوی.
  • ریه ی جمع شده در اثر ورود هوا به جدار قفسه سینه (پنوموتوراکس).
  • تداخل در جریان خون در عضله قلب که در طی حمله قلبی ممکن است رخ دهد. وقتی عامل تنگی نفس حمله قلبي باشد علائم ديگري چون درد و فشار در قفسه سینه نیز ایجاد می شود.
  • نارسایی قلبی که در آن توانایی پمپاژ خون در بدن توسط قلب مختل می شود.
  • تغییرات دستگاه گردش خون و دستگاه تنفس در طول بارداری، حتی قبل از اینکه زن به وضوح باردار باشد، این نوع تنگی نفس در طی بارداری طبیعی تلقی می شود.
  • تنگی نفس مزمن : برخی از علل ایجاد کننده تنگی نفس حاد باعث تنگی نفس مزمن هم می شوند. به عنوان مثال، علائم آسم و نارسایی قلبی می توانند منجر به تنگی نفس طی ماهها تا سالها شوند.

 شایع ترین علل تنگی نفس مزمن عبارتند از:

  • آسم
  • بیمای های انسدادی مزمن ریوی – شرایطی که اغلب در سیگاری های فعلی یا سابق وجود دارد و شامل برونشیت مزمن و آمفیزم است.
  • بیماری بافت بینابینی ریه – مجموعه ای از بیماری های ریوی که باعث آسیب به بافت ریه می شوند.
  • اختلالات عضلانی قلب – شرایطی که طی آن اندازه و شکل قلب و توانایی پمپاز خون به نواحی بدن تغییر می کند.
  • عدم آمادگی – یک اصطلاح تکنيكی مبنی بر عدم تناسب فرد است، به عنوان مثال اگر شما به طور منظم ورزش نکنید، به سرعت دچار تنگی نفس هنگام بالا رفتن از پله ها می شوید.
  • چاقی نیز به عنوان بار اضافه بر قفسه سینه و ریه ها می تواند از علل تنگی نفس به حساب آید.
  • افزایش فشار خون شريان ریوی

علائم تنگی نفس

بيماران علائم تنگی نفس را به صورت های مختلفی توصیف می کنند، برخی می گویند ولع به هوا دارند ،برخی دیگر می گویند، نمی توانند نفس عمیق بکشند. این گونه توصیفات می تواند اطلاعات مهمی درباره علل احتمالی این مشکل در اختیار پزشك قرار دهد.

هر کس که دچار تنگی نفس شود به ویژه اگر در زمان استراحت باشد، باید به پزشک مراجعه کند. اگر شما تنگی نفس شدید و یا درد قفسه سینه و تهوع دارید باید به نزدیکترین  مراجعه کنید. تنگی نفس علامتی نیست که نادیده گرفته شود.

تشخیص تنگی نفس

پزشک از طریق توصیفات شما از مشکل و بررسی سایر علائم همراه، همچنین طی معاینه و از طریق سمع قلب و ریه ی شما به وسیله گوشی پزشکی و ارزیابی اندام هاي تحتانی از نظر تورم، اطلاعات فراواني کسب می کنند.

 

تست های تشخیصی

  • هماتوکریت جهت بررسي کم خونی، شرایطی که طی آن توانایی خون در رساندن اکسیژن تحت تاثیر قرار می گیرد.
  • عکس از قفسه ی سینه برای پنومونی و یا التهاب یا اسکار ریه.
  • نوار قلب جهت بررسی عملکرد قلب و بررسی از نظر سکته ی قلب.
  • اسپیرومتری جهت بررسی ظرفیت حجمی ریه ها و قدرت تخلیه هوا از ریه. این تست می تواند آسم یا آمفیزم را نشان دهد.
  • اکسیمتری براي تخمين میزان اکسیژن خون

 

درمان تنگی نفس

درمان تنگی نفس به علل ایجاد کننده آن بستگی دارد، به عنوان مثال تنگی نفس ناشی از آسم به یک نوع درمان نیاز دارد، در حالیکه تنگی نفس ناشی از نارسایی قلبی به درمان دیگری نیاز دارد. بعد از بررسي هاي لازم و بر حسب تشخيص پزشك و شرايط بيمار، درمان مناسب تجويز مي شود.

بارداری و مصرف  داروها

داروهای غیر نسخه ای (OTC)


به خاطر داشته باشید که محصولاتی همانند کافئین، ویتامین ها و داروهای گیاهی می توانند بر روی جنین در حال رشد تاثیر بگذارند. با پزشکتان در خصوص قطع مصرف کافئین و نوع ویتامین مصرفی مورد نیاز خود صحبت کنید. هیچ گاه پیش از مشورت با پزشکتان از فراورده های گیاهی استفاده نکنید.
تمام داروهای غیر نسخه ای دارای برچسب هستند. این برچسب بر روی تمام داروهای OTC وجود دارد. این برچسب استفاده از دارو را آسان تر می سازد. یک قسمت از این برچسب به استفاده از دارو در دوران بارداری اختصاص دارد. برچسب های داروهای OTC غالباً به خانم های باردار این پیام را می رسانند که قبل از مصرف دارو با پزشکشان صحبت کنند. بعضی از داروهای OTC مشکلات مشخصی را در خلال بارداری ایجاد می کنند. برچسب های این داروها به خانم های باردار این مورد را یادآوری می کند که چرا و در چه زمانی نباید از این دارو استفاده کنند. در اینجا چند مثال از آن ها وجود دارد:

* مصرف داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Advil®,Motrin®) ، ناپروکسن (Aleve®) و آسپرین (استیل سالی سیلات) در سه ماهه آخر بارداری (پس از هفته 28) می توانند مشکلات جریان خون جدی را در نوزادان به وجود آورند. هم چنین آسپرین ممکن است باعث افزایش احتمال مشکلات خونریزی در مادر و نوزاد در خلال بارداری یا در هنگام زایمان شود.
*
* برچسب های داروهای نیکوتینی همانند چسب و قرص مکیدنی نیکوتین این مورد را به خانم ها یادآوری می کند که سیگار کشیدن می تواند برای نوزادانشان زیان آور باشد. اگرچه تصور می شود که دارو از سیگار کشیدن ایمن تر است ولی با این وجود خطرات دارو به طور کامل شناخته نشده است. به خانم های باردار توصیه می شود که مصرف سیگار را بدون مصرف داروی نیکوتین ترک کنند.


 


پیش از بارداری چه راهکارهایی می تواند انجام گیرد؟



اگر تا الان باردار نشده اید می توانید برای داشتن یک فرزند سالم راهکارهایی را در پیش گیرید. از کنترل پیش از بارداری بهره جویید و در ملاقات با پزشک خود در مورد داروها، ویتامین ها و محصولات گیاهی که استفاده می کنید صحبت کنید. این نکته بسیار حائز اهمیت است که پیش از بارداری به درمان مشکلات سلامتی خود بپردازید. در مورد ویتامین های مورد نیاز پیش از بارداری از پزشک خود اطلاعاتی را دریافت کنید. تمام خانم هایی که قصد باردار شدن را دارند باید از ویتامین های گروه B (فولیک اسید) به منظور جلوگیری از نقایص جنینی همانند مشکلات مغزی و طناب نخاعی استفاده کنند. شما باید مصرف این ویتامین ها را پیش از باردار شدن یا در زمان بارداری استفاده کنید. هم چنین ایده خوبی است که با پزشکتان در مورد مصرف کافئین، الکل و سیگار کشیدن صحبت کنید.


آیا مصرف دارو در زمان تصمیم به بارداری ایمن و بی خطر است؟
دانستن زمان دقیق بارداری مشکل است. وقتی شما باردار می شوید ممکن است برای مدت 10 تا 14 روز از آن بی اطلاع باشید. مناسب است که پیش از باردار شدن ملاقاتی با پزشک خود داشته باشید و در خصوص داروهایی که به صورت روزانه، هم اکنون یا در آینده می خواهید مصرف کنید با او صحبت کنید. گاهی از اوقات داروها باید تغییر کنند و گاهی پیش از باردار شدن نیاز به قطع داروها احساس می شود. این حالت برای هر خانمی متفاوت است. بنابراین شما پیش از قطع داروی خود باید با پزشکتان مشورت کنید.اگر شما باردار هستید یا تصمیم به بارداری گرفته اید:

*
* پیش از گفتگو با پزشکتان هیچ داروی نسخه ای را قطع نکنید.
*
* پیش از مصرف هر گونه داروی بدون نسخه با پزشکتان مشورت کنید.
*

در زمان بیماری و نیاز به مصرف دارو در زمان بارداری چه تدابیری باید به کار گیرم؟


اگر شما باردار هستید یا تصمیم به بارداری گرفته اید در خصوص داروهای مصرفی باید با پزشکتان صحبت کنید. خودسرانه آن ها را قطع نکنید یا به تغییر آن ها اقدام نکنید. این داروها شامل داروهای افسردگی، آسم، دیابت، تشنج (صرع) و سایر بیماری ها هستند.


مرکز جلوگیری و کنترل بیماری ها (CDC) برای خانم های مبتلا به HIV مصرف زیدوودین (AZT) را در خلال بارداری توصیه می کند. تحقیقات حاکی از آنند که خطر سرایت بیماری HIV به نوزدانی که مادرانشان دارای این بیماری هستند با مصرف زیدوودین کاهش می یابد. اگر یک خانم مبتلا به دیابت در طی بارداری از داروی خود استفاده نکند خطر احتمال سقط جنین، نوزاد مرده و برخی از نقائص جنینی در او افزایش می یابد. اگر بیماری آسم و فشار خون در خلال بارداری کنترل نشوند مشکلات مربوط به جنین ممکن است حادث شود.


آیا مصرف ویتامین ها در زمان بارداری ایمن و بی خطر است؟


مصرف منظم ویتامین ها و ویتامین های مخصوص خانم های باردار در طی بارداری ایمن بوده و می توانند موثر و کمک کننده باشد. خانم هایی که باردار هستند یا تصمیم به بارداری دارند باید از ویتامین هایی که حاوی 400 میکروگرم فولیک اسید هستند استفاده کنند. بهتر است خانم ها پیش از بارداری مصرف این ویتامین ها را آغاز کنند. فولیک اسید احتمال ابتلای جنین به نقص لوله عصبی همانند اسپینا بیفیدا را کاهش می دهد. در این بیماری، نخاع یا مغز به صورت کامل و مناسب رشد نخواهند کرد. مصرف آهن نیز می تواند از آنمی جلوگیری کند. بسیار مهم است که دوز مصرفی ویتامین شما بر اساس نظر پزشکتان معین شود. مقادیر زیاد ویتامین می تواند برای شما مضر باشد. به عنوان مثال سطوح بالای ویتامین A با نقایص شدید جنینی همراه است.


واکسن ها و بارداری
واکسن ها شما را در مقابل بیماری ها محافظت می کنند. دریافت بعض از واکسن ها در طی بارداری مناسب و بی خطر نیست. در خصوص بعضی از واکسن ها تصمیم به دریافت واکسن در خلال بارداری بستگی به موقعیت و شرایط خانم باردار دارد. یک پزشک قبل از تجویز واکسن به خانم باردار باید از جواب سئوالات زیر مطلع شود:

*
آیا احتمال زیادی وجود دارد که خانم باردار در معرض بیماری قرار گیرد؟
*
آیا عفونت برای مادر و جنین خطر ساز است؟
*
آیا واکسن باعث به وجود آمدن خطری می شود؟

*

طبق توصیه کمیته ایمن سازی، دریافت واکسن هپاتیت B برای خانم هایی که در معرض هپاتیت B هستند در طول بارداری ضروری است. هم چنین تجویز واکسن غیر فعال آنفلوانزا نیز برای خانم های باردار در طول فصل شیوع آنفلوانزا نیز باید مورد توجه قرار گیرد. از طرف دیگر خانم بارداری که در مقابل سرخجه (سرخجه آلمانی) مصون نیست تا پایان دوره بارداری خود نباید از این واکسن استفاده کند. با پزشک خود در این مورد صحبت کنید تا از مصونیت خود در برابر این بیماری مطمئن شوید. مرکز جلوگیری و کنترل بیماری ها (CDC) راهنمای واکسنی را برای خانم های باردار فراهم می سازد.

 

گروه

مصرف در بارداری

A

 ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﺩ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺷﺎﻫﺪ ﺩﺍﺭ ﺑﯽ ﺧﻄﺮﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺭﻭﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﺧﻄﺮﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﯿﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺧﯽ ﻭﯾﺘﺎﻣﯿﻨﻬﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺳﯿﺪ ﻓﻮﻟﯿﮏ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ.

B

ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯾﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﻮﺍﻫﺪﯼ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺭﻭﯼ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﺧﻄﺮﯼ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺭﻭﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻄﺮﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﺘﯽ ﺑﯿﻮﺗﯿﮑﻬﺎﯾﯽ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻨﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ - ﺁﻣﻮﮐﺴﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ- ﺳﻔﯿﮑﺴﯿﻢ - ﺳﻔﺎﻟﮑﺴﯿﻦ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ.)

C

 ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘﻪ ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺑﯽ ﺧﻄﺮﯼ ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻼ ﺭﺩ ﮐﺮﺩ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺭﻭﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺣﯿﻮﺍﻧﯽ ﻫﻢ ﯾﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﯾﺎ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺧﻄﺮﯼ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﻮﺍﯾﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻀﺮﺍﺕ ﺳﻨﺠﯿﺪ . ﻭ ﺑﻌﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﺎﻧﻤﻬﺎﯼ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭ ﺗﺠﻮﯾﺰ ﻧﻤﻮﺩ.

D

 ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺷﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻮﺍﻫﺪﯼ ﺍﺯ ﺑﺮﻭﺯ ﺧﻄﺮ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﺼﺮﻑ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺯ ﭘﮋﻭﻫﺸﻬﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﺁﻣﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺑﺮﻭﺯ ﺧﻄﺮﺍﺗﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻨﯿﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻋﯿﻦ ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺧﺎﺻﯽ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻀﺮﺍﺕ ﺁﻥ ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺍﺭﻭﯼ ﮐﻢ ﺧﻄﺮﺗﺮﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮﻧﺪ

X

ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﻠﯽ ﻣﻨﻊ ﻣﺼﺮﻑ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺭﻭﯼ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺣﯿﻮﺍﻥ ﻧﺸﺎﻧﺪﻫﻨﺪﻩ ﺑﺮﻭﺯ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺟﺪﯼ ﺍﺳﺖ.

 

ﻟﯿﺴﺘﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯾﯽ ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ ﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺩﺍﺭﻭﯾﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻬﺖ ﺁﮔﺎﻫﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ :

آ  ﺍﺱ ﺁ : ﺭﺩﻩ D

 ﺍﺭﮔﻮﺗﺎﻣﯿﻦ ﺳﯽ : ﺭﺩﻩ X

 ﺍﺭﯾﺘﺮﻭﻣﺎﯾﺴﯿﻦ : ﺭﺩﻩ B

 ﺍﺳﭙﯿﺮﻭﻧﻮﻻﮐﺘﻮﻥ : ﺭﺩﻩ D

 ﺍﺳﺘﺎﻣﯿﻨﻮﻓﻦ : ﺭﺩﻩ B

 ﺍﺳﺘﺎﻣﯿﻨﻮﻓﻦ ﮐﺪﺋﯿﻦ : ﺭﺩﻩ C

 ﺍﺳﺘﺮﻭﮊﻥ ﮐﻮﻧﮋﻭﮔﻪ ﻭ ﻗﺮﺹ ﻫﺎﯼ ﺿﺪ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﮐﻼ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯼ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﯽ ﺯﻧﺎﻧﻪ : ﺭﺩﻩ X

 ﺍﺳﯿﺪ ﻓﻮﻟﯿﮏ : ﺭﺩﻩ A

ﺍﮐﺴﭙﮑﺘﻮﺭﺍﻧﺖ : ﺭﺩﻩ C

ﺍﮐﺴﭙﮑﺘﻮﺭﺍﻧﺖ ﮐﺪﺋﯿﻦ : ﺭﺩﻩ C

 ﺁﻟﭙﺮﺍﺯﻭﻻﻡ : ﺭﺩﻩ D

 ﺍﻣﮕﺎ 3 : ﺭﺩﻩ C

 ﺁﻟﻮﻣﯿﻨﯿﻮﻡ ﺍﻡ ﺟﯽ ﺍﺱ : ﺭﺩﻩ C

 ﺁﻣﻮﮐﺴﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ : ﺭﺩﻩ B

 ﺍﻣﭙﺮﺍﺯﻭﻝ : ﺭﺩﻩ C

 ﺁﻧﺘﯽ ﻫﻤﻮﺭﻭﺋﯿﺪ : ﺭﺩﻩ C

ﺍﯾﺒﻮﭘﺮﻭﻓﻦ (ﮊﻟﻮﻓﻦ – ﺍﺩﻭﯾﻞ) : ﺭﺩﻩ B

 ﺍﯾﺰﻭ ﺗﺮﺗﯿﻨﻮﺋﯿﻦ (ﺭﻭﺁﮔﻮﺗﺎﻥ- ﺁﮐﻮﺗﺎﻥ) : ﺭﺩﻩ X

ﻣﺸﺘﻘﺎﺕ ﭘﻨﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ (ﺁﻣﻮﮐﺴﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ ﻭ ﺁﻣﭙﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ ) : ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺑﯽ ﺧﻄﺮﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻣﺼﺮﻑ ﭘﻨﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ.

 ﺳﻔﺎﻟﻮﺳﭙﻮﺭﯾﻨﻬﺎ : ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻄﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

 ﻣﺘﺮﻭﻧﯿﺪﺍﺯﻭﻝ : ﻣﺘﺮﻭﻧﯿﺪﺍﺯﻭﻝ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﺎﺭﺳﯿﻨﻮﮊﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﻭﺳﺒﺐ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺟﻨﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ. ﻭﻟﯽ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻣﺘﺮﻭﻧﯿﺪﺍﺯﻭﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻪ ﻣﺎﻫﻪ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﻣﺘﺮﻭﻧﯿﺪﺍﺯﻭﻝ ﺩﺭ ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻄﺮ ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺗﺠﻮﯾﺰ ﺩﻭﺯ ۲ ﮔﺮﻣﯽ ﺩﺍﺭﻭ ، ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﺑﺮﺍﯼ ۲۴ – ۱۲ ﺳﺎﻋﺖ ﻗﻄﻊ ﺷﻮﺩ.

 ﺁﻣﯿﻨﻮﮔﻠﯿﮑﻮﺯﯾﺪﻫﺎ : ﺗﺠﻮﯾﺰ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺧﻄﺮ ﺍﺗﻮﺗﻮﮐﺴﯿﺴﯿﺘﻪ(ﺁﺳﯿﺐ ﺭﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ) ﺩﺭ ﺟﻨﯿﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ  ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﻋﻔﻮﻧﺘﻬﺎﯼ ﮔﺮﻡ ﻣﻨﻔﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ.ﺁﻣﯿﻨﻮﮔﻠﯿﮑﻮﺯﯾﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﻣﻨﻊ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ.

 ﮐﻮﺗﺮﯾﻤﻮﮐﺴﺎﺯﻭﻝ : ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭ ﺩﺭ ﺳﻪ ﻣﺎﻫﻪ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﻣﺨﺘﺼﺮﯼ ﺑﺮ ﺧﻄﺮ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻧﻘﺎﯾﺺ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺗﻮﻟﺪ ( ﺑﻮﯾﮋﻩ ﻧﻘﺎﯾﺺ ﻗﻠﺒﯽ ﻋﺮﻭﻗﯽ ) ﻣﯽ ﺍﻓﺰﺍﯾﺪ. ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺑﺮ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺧﻄﺮﺍﺑﺘﻼ ﺟﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﻧﻘﺎﯾﺺ ﻟﻮﻟﻪ ﻋﺼﺒﯽ ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭ ﺩﺭ ﺳﻪ ﻣﺎﻫﻪ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﺸﻮﺩ. ﺩﺭ ﻧﻮﺯﺍﺩﺍﻥ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻫﯿﭙﺮﺑﯿﻠﯽ ﺭﻭﺑﯿﻨﻤﯽ(ﺯﺭﺩﯼ) ﺷﻮﺩ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺿﻊ ﺣﻤﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﺸﻮﺩ.ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ.

ﻧﯿﺘﺮﻭﻓﻮﺭﺍﻧﺘﻮﺋﯿﻦ : ﺩﺭ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﮐﻤﺒﻮﺩ G6PD (ﻓﺎﻭﯾﺴﻢ) ﻧﯿﺘﺮﻭﻓﻮﺭﺍﻧﺘﻮﺋﯿﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺳﺒﺐ ﺁﻧﻤﯽ ﻫﻤﻮﻟﯿﺘﯿﮏ (ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺍﺯ ﺷﻌﻠﻪ ﻭﺭ ﺷﺪﻥ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﻪ ﮐﻢ ﺧﻮﻧﯽ ﻧﺎﺷﯽ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎﯼ ﻗﺮﻣﺰ ﺧﻮﻥ ﺍﺳﺖ)ﺷﻮﺩ. ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻪ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﺸﻮﺩ. ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭ ﺩﺭﺩﻭﺭﺍﻥ ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﻣﻨﻊ ﻣﺼﺮﻑ ﻧﺪﺍﺭﺩ.

 ﺍﺭﯾﺘﺮﻭﻣﺎﯾﺴﯿﻦ ﻭﺁﺯﯾﺘﺮﻭﻣﺎﯾﺴﯿﻦ : ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﭘﻨﯽ ﺳﯿﻠﯿﻨﻬﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﻣﺼﺮﻑ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺩﺭ ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﺑﻼﻣﺎﻧﻊ ﺍﺳﺖ.

 ﺗﺘﺮﺍﺳﯿﮑﻠﯿﻨﻬﺎ : ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺳﺒﺐ ﺭﻧﮕﯽ ﺷﺪﻥ ﺩﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺍﺳﮑﻠﺘﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻭ ﻓﻮﺍﯾﺪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﻢ ﺳﻨﺠﯿﺪﻩ ﺷﻮﺩ. ﺳﯿﺎﻩ ﺯﺧﻢ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮﺍﺭﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻓﺎﯾﺪﻩ ﻣﺼﺮﻑ ﺩﺍﮐﺴﯽ ﺳﯿﻠﯿﻦ ﺑﺮﻋﻮﺍﺭﺽ ﺁﻥ ﺑﺮﺗﺮﯼ ﺩﺍﺭﺩ.

 ﮐﯿﻨﻮﻟﻮﻧﻬﺎ : ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺳﯿﭙﺮﻭﻓﻠﻮﮐﺴﺎﺳﯿﻦ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻏﻀﺮﻭﻑ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﺷﺪ ( ﺩﺭﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ)ﺍﺛﺮ ﺗﻮﮐﺴﯿﮏ ﯾﺎ ﺳﻤﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺑﺠﺰ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺷﺪﯾﺪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺍﺯﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ.

 ﺁﻧﺘﯽ ﻫﯿﺴﺘﺎﻣﯿﻨﻬﺎ : ﺑﯿﺸﺘﺮﺁﻧﺘﯽ ﻫﯿﺴﺘﺎﻣﯿﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻄﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺍﻣﺎ ﺑﺮﻡ ﻓﻨﯿﺮﺍﻣﯿﻦ ﺑﺎﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺧﻄﺮ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭﯼ ﺟﻨﯿﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﺁﻧﺘﯽ ﻫﯿﺴﺘﺎﻣﯿﻨﻬﺎﯼ ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﺩﺭﺩﻭﺭﺍﻥ ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﮐﻠﺮﻓﻨﯿﺮﺍﻣﯿﻦ ، ﮐﻠﻤﺎﺳﺘﯿﻦ ، ﺩﯾﻔﻦ ﻫﯿﺪﺭﺍﻣﯿﻦ ﻭﺩﺍﮐﺴﯿﻼﻣﯿﻦ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ. ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻧﺘﯽ ﻫﯿﺴﺘﺎﻣﯿﻨﻬﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪﺗﺮ( ﺁﺳﺘﻤﯿﺰﻭﻝ ،ﺳﯿﺘﺮﯾﺰﯾﻦ ، ﻟﻮﺭﺍﺗﺎﺩﯾﻦ ) ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﮐﺎﻓﯽ ﺩﺭﺩﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺧﻂ ﺩﻭﻡ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺷﻮﺩ.

 ﺩﮐﻮﻧﮋﺳﺘﺎﻧﻬﺎ : ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﮐﻮﻧﮋﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯼ ﺧﻮﺭﺍﮐﯽ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯼ ﺳﻤﭙﺎﺗﻮﻣﯿﻤﺘﯿﮏ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻣﯿﺘﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﭘﺰﻭﺩﻭﺍﻓﺪﺭﯾﻦ ، ﻓﻨﯿﻞ ﺍﻓﺮﯾﻦ ﻭ ﻓﻨﯿﻞ ﭘﺮﻭﭘﺎﻧﻮﻻﻣﯿﻦ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩ. ﻣﺼﺮﻑ ﭘﺰﻭﺩﻭﺍﻓﺪﺭﯾﻦ ﺩﺭ ﺳﻪ ﻣﺎﻫﻪ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﮔﺎﺳﺘﺮﻭﺷﺰﯼ(ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺍﺣﺸﺎ ﺷﮑﻤﯽ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍﺭﻩ ﺷﮑﻢ) ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.

. ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯼ ﺿﺪ ﺳﺮﻓﻪ : ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﻧﻈﯿﺮ ﮐﺪﺋﯿﻦ ﻭ ﺩﮐﺴﺘﺮﻭﻣﺘﻮﺭﻓﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

 ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯼ ﺿﺪ ﺁﺳﻢ : ﺁﺳﻢ ﺷﺎﯾﻌﺘﺮﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺗﻨﻔﺴﯽ ﻣﺰﻣﻦ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺳﺒﺐ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ ﺯﻭﺩﺭﺱ - ﮐﺎﻫﺶ ﻭﺯﻥ ﻧﻮﺯﺍﺩ … ﺷﻮﺩ. ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺎﻻﻧﻪ ﻭﺍﮐﺴﻦ ﺁﻧﻔﻮﻻﻧﺰﺍ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨﺪ.

 ﺑﺘﺎﺁﮔﻮﻧﯿﺴﺘﻬﺎ : ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﻧﻈﯿﺮ ﺁﻟﺒﻮﺗﺮﻭﻝ ، ﺗﺮﺑﻮﺗﺎﻟﯿﻦ ﻭ ﻣﺘﺎ ﭘﺮﻭﺗﺮﻧﻮﻝ ﺍﺳﺘﻨﺸﺎﻗﯽ ﺧﻂ ﺍﻭﻝ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺁﺳﻢ ﺣﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺁﮔﻮﻧﯿﺴﺘﻬﺎﯼ ﺍﺳﺘﻨﺸﺎﻗﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪﻩ ﺑﺘﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ ﻭﺷﯿﺮﺧﻮﺍﺭﮔﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻄﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﯾﻦ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺳﺒﺐ ﺗﺎﮐﯽ ﮐﺎﺭﺩﯼ ﻭﺩﯾﮕﺮ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﻗﻠﺒﯽ ﻋﺮﻭﻗﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﺍﺛﺮﺍﺕ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺧﻔﯿﻒ ﻭﺧﻮﺩﻣﺤﺪﻭﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

 ﮔﻠﻮﮐﻮﮐﻮﺭﺗﯿﮑﻮﺋﯿﺪﻫﺎ : ﺍﺳﺘﺮﻭﺋﯿﺪﻫﺎﯼ ﺍﺳﺘﻨﺸﺎﻗﯽ ( ﺑﮑﻠﻮﻣﺘﺎﺯﻭﻥ ) ﻧﯿﺰ ﺧﻂ ﺍﻭﻝ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺁﺳﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺮﺍﺗﻮﮊﻥ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ. ﮔﻠﻮﮐﻮﮐﻮﺭﺗﯿﮑﻮﺋﯿﺪﻫﺎﯼ ﺳﯿﺴﺘﻤﯿﮏ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻄﺮ ﺷﮑﺎﻑ ﻟﺐ ﻭ ﮐﺎﻡ ﺭﺍ ﺗﺎ ۵ ﺑﺮﺍﺑﺮﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﻫﻨﺪ

داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی NSAIDS(فارماکولوژی)

 

آسپرین و سایر NSAID  ها :
آسپرین ( استیل سالی سیلیک اسید)یک نمونه اصلی سالی سیلاتها است.NSAID  های قدیمی دیگر مانند  ایبوپروفن ،‌ایندومتاسین و ترکیبات دیگر) عمدتا در Potency   و اثرات ضد درد و ضد التهاب و مدت اثرشان با هم تفاوت دارند. Naproxene  , Ibuprofen دارای اثربخشی متوسطی هستند، Indomethacin دارای اثربخشی ضد دردقوی تری می باشد. Rofecoxib و Celecoxibاولین ترکیبات ازگروه جدید NSAID هامی باشند که مهارکننده انتخابی Cox-2 می باشند. 
الف) مکانیسم عمل:

 

آنزیم سیکلوژناز باعث تبدیل اسید آراشیدونیک به پروستاگلاندینها می شودکه حداقل در۲ایزوفرم وجود دارد: Cox-1وCox-2
Cox-1 عمدتاَ درسلولهای غیرالتهابی یافت می شوند،درحالی که Cox-2   درلمفوسیتهای فعال وپلی مورفونوکلئرها وسایر سلولهای التهابی یافت می شود.
آسپیرین وNSAID های غیرانتخابی قدیمی سبب مهار هر ۲ نوع سیکلوژناز می شود ودر نتیجه کاهش سنتز پروستا گلاندین وترومبوکسان درسراسربدن می شوند.آزادسازی پروستاگلاندینها برای حفظ عملکردhomeostaticبدن ضروری است.ازنظرتئوری مهار کننده های انتخابی Cox-2 اثر کمتری بر روی پروستاگلاندینهایی که درگیربا عملکرد Homeostatic بدن هستند،دارند.

خصوصا پروستاگلاندینهایی که در دستگاه گوارشی عمل می کنند کمتر تحت تاثیر قرار می گیرند.تفاوت بین آسپرین و  سایر  NSAID های دیگر در این است که آسپرین بطور غیر قابل برگشت سیکلو اکسی ژناز را مهار میکند ، در حالیکه NSAID های دیگر بطور برگشت پذیر سیکلواکسی ژنازرا مهارمی کند.نتیجه این مهار غیر قابل برگشت سیکلواکسی ژناز توسط آسپرین دوره ی اثر بلندتر ضدپلاکتی این دارو را توجیه می کند.
ب) اثرات
پروستاگلاندین ها مهمترین مدیاتورها  در ایجاد التهاب می باشند ،مهار کننده های سیکلواکسی ژناز (NSAIDs) التهاب را کاهش می دهند ، اگرچه که آنها هیچ اثری بر روی بافت صدمه دیده و واکنشهای ایمونولوژیک ندارند.
سنتز پروستاگلاندین ها در CNS  توسط پیروژنها تحریک میشود که نتیجه آن بالارفتن درجه حرارت بدن می باشد. NSAID ها  با مهار سنتز پروستاگلایندها در  CNS  باعث کاهش تب  (antipyretic action)    ‌می شوند.
NSAID 


مکانیسم اثرضدد NSAID ها بخوبی شناخته نشده است.   بنظر می رسدکاهش تولیدپروستاگلاندینها دربافتهای آسیب دیده سبب کم شدن فعالیت گیرندهای محیطی درد می شود.علاوه براین ممکن است یک مکانیسم مرکزی در کار باشد. مهارکننده های سیکلواکسی ژنازباعملکرد Homeostatic پروستاگلاندینها مداخله می کنند.

بطور خیلی مهم مهار کننده های سیکلوژناز(NSAID) سبب کاهش پروستاگلاندین محافظ دستگاه گوارش وکاهش پروستاگلاندینی که   موجب Autoregulation  عملکرد کلیه می گردد.

 

فارماکوکنیتیک ومصارف بالینی:
۱- آسپیرین


آسپیرین در دوز کمترازmg/day300دارای اثرکاهش درتجمع پلاکتی می باشد.همچنین آسپرین در دوزهای بالاتردارای اثرضددرد- ضدتب وضدالتهاب می باشد.آسپرین به آسانی جذب می شودودرخون ودربافتها به استات وسالی سیلیک اسید هیدرولیز می شود دفع آسپیرین ازطریق کلیه هامی باشد.


۲٫NSAID  های دیگر:
سایر NSAID ها از طریق خوراکی بخوبی جذب می شوند.ایبوپروفن دارای نیمه عمر ۲ ساعت می باشد و بطور نسبی Safe  می باشد و نسبت به سایر NSAID های غیر انتخابی قدیمی ارزان می باشد. ایندومتاسین یک NSAID  ، Potent  باسمیت افزایش یافته می باشد.

 

ناپروکسن و پیروکسیکام دارای نیمه عمر بلندتر می باشند که اجازه ی دفعات مصرف کمتر این دارو در روز را می دهد.NSAID  ها برای درمان درد خفیف تا متوسط خصوصا دردهای التهابی مانند آرتریت و نقرس موثر هستند.

 

مهار کننده های Cox-2 عمدتا برای اختلالات التهابی بکار می روند.NSAID های انتخابی در اختلالات دیگر مانند دیسمنوره و سر درد بکار می روند.مصرف دراز مدت NSAID ها باعث کاهش ریسک ابتلاء به کانسر کولون می شود.

ج) سمیت
۱٫آسپرین


 شایعترین عوارض جانبی این دارو عوارض گوارشی آن می باشد.در استفاده مزمن از این دارو ممکن است زخم معده ، خونریزی از قسمت فوقانی دستگاه گوارش ایجاد شود.

اثرات کلیدی شامل نفریت Interstitial  می باشد.آسپرین زمان خونریزی را افزایش می دهد.بعضی از افراد ممکن است افزایش حساسیت نسبت به آسپرین نشان دهند که در این صورت باید از مصرف سایر  NSAID ها در آن افراد اجتناب کرد.
دردوزهای سمی آسپرین ،‌ ایجاد مسمومیت می نماید.
دربچه ها با عفونت ویروسی اگر آسپرین داده شود احتمال افزایش ریسک برای ابتلاء به   reyes syndrome   وجود دارد(این سندرم با دژنراسیون چربی در کبد و انسفالوپاتی بروزمی کند
۲٫ NSAID  های غیر انتخابی
این داروها  مانند آسپرین سبب بروز عوارض گوارشی می شوند ( ولی شیوع این عوارض با این دارو ها کمتر از آسپرین است.
   ها ریسک ابتلا به صدمه کلیوی وجود دارد، NSAID  با هر کدام از این خصوصا در بیمارانی که زمینه بیماریهای کلیوی از قبل در آنها وجود داشته باشد.چون این داروها از طریق کلیه ها دفع می شوند ، صدمه کلیوی ناشی از این داروها سبب افزایش غلظت سمی آنها در خون می شود.

 

۳٫مهار کننده های انتخابی COX-2
 Celecoxib – Rofecoxib – ValdeCoxib  شامل Cox-2 مهار کننده های انتخابی
COX-2 Selective Inhibitors باعث کاهش ریسک ابتلا به عوارض گوارشی مانند زخم معده و خونریزیهای دستگاه گوارش می شوند. آنها در دوز های معمولی خاصیت ضد پلاکتی ندارند و در نتیجه دارای  اثر حمایت قلبی نمی باشند.
مصرف آنها در اختلالات کلیوی توصیه نمیشود زیرا Cox-2 در کلیه ها فعال می باشد

ایبو بروفن

 

طی 1-2 ساعت حداکثر اثر آن بروز کرده و برای 4-6 ساعت اثرگذار است. اما زمانیکه بمنظور خصلت ضد التهابی از این دارو استفاده می شود، شروع اثرش 7 روز بعد آغاز شده و در ظرف 1-2 هفته از زمان مصرف به حداکثر رسیده با اینحال مدت اثربخشی آن نامشخص است.

منع مصرف: به افرادی که به آسپیرین یا  داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی مانند دیکلوفناک، پیروکسیکام، مفنامیک اسید حساسیت شدید دارند نباید استفاده کنند.

عوارض: عوارض خطرناک و تهدید کننده حیات شامل خونریزی گوارشی، واکنشهای حساسیت پذیری بیش از حد و هپاتیت می باشد. در صورت بروز هر کدام از این موارد باید فورأ به  مراجعه کرد. بیماران آسمی، افراد دارای پولیپ بینی خطر بروز حساسیت شدید بیشتر است. عوارض دیگر که شایع بوده ولیکن تهدیدی برای بیمار نیست شامل سردرد، یبوست، سوء هاضمه، تهوع و استفراغ می باشد.

مسمومیت :

بیمارانی که اقدام به مصرف میزان بالایی از دارو می کنند می توانند با علائم متنوع و متفاوتی به  مراجعه کنند. علائم مغزی شامل دوبینی، سردرد و حتی کاهش سطح هوشیاری است. در سیستم قلب و عروق می تواند با افت فشار خون و اختلال در ضربان آهنگ قلب همراه باشد. در موارد مسمومیت اگر نارسایی حاد کلیوی رخ بدهد می تواند با افت در کلسیم و منیزیم و افزایش پتاسیم خون همراه باشد. با وجود علائم گوارشی ناشی از مصرف و بروز خونریزی گوارشی در دوزهای معمول درمانی با اینحال در موارد مسمومیت خطر خونریزی افزایش نمی یابد. بسته به داروی مصرفی شروع علائم میتواند متغیر باشد. هر بیماری که دچار مسمومیت با این دسته دارویی شده است باید سریعأ به  انتقال داده شود.

تداخلات دارویی:

-مصرف همزمان با آسپیرین میتواند اثر حمایتی آسپیرین برروی قلب را کاهش دهد. از طرفی آسپیرین نیز اثرات درمانی ایبوبروفن را کاهش می دهد. مصرف ایندو میتواند اثرات و عوارض گوارشی را تشدید نماید.

-این دارو زمانیکه با داروهای استروئیدی همچون دگزامتازون، پردنیزولون مصرف گردد خطر بروز عوارض گوارشی بیشتر می شود.

-مصرف بروفن و بعضی از داروهای فشار خون مانند ادرارآورها و یا اتنولول، متورال میتواند اثر بخشی این داروها را کاهش داده و بیمار را در معرض عدم کنترل فشار خون قرار دهد.

-بیماران دیابتی، تحت درمان با داروهای خوراکی یا انسولین، در صورت مصرف بروفن مستعد افت قند خون هستند.

-افرادی که تحت درمان با والپروات سدیم، وارفارین، کلوپیدوگرل(پلاویکس)، تیکلوپیدین هستند مستعد خونریزی است.

-مصرف زنجبیل یا سیر با بروفن فرد را مستعد خونریزی میکند

 

همه چیز در مورد ترامادول


  • ترامادول رو سه دسته از افراد مصرف میكنن:
    1- افرادی كه معتاد بودن و حالا در ترك هستن.
    2- افرادی كه به اصطلاح خودشون میخوان فاز بگیرن. (این افراد عده‌ایشون فكر میكنن ترامادول اعتیاد آور نیست و فقط میخوان خوش باشن و چون به شكل قرص هم هست كسی بهشون مشكوك نمیشه. عده دیگه‌ای از این افراد هم معتادان بدبختی هستن كه حتی پول خرید مواد رو هم ندارن و از روی خماری به ترامادول متوسل میشن، چون ارزونه! (ایرانیش برگی 500 الی 600 تومان)
    3- افرادی كه دچار انزال زودرس هستن .
    صراحتاً اعلام میكنم كه ترامادول به مرور و در طول زمان اعتیادآوره و عوارض جبران ناپذیری رو به بدن وارد میكنه.
    ترامادول یک داروی مسکن شبه تریاک است. این دارو برای تسکین درد متوسط تا شدید تجویز می‌شود. ترامادول بر روی گیرنده‌های مو (μ) اوپیوئید، و سیستم نورآدرنرژیک و سروتونرژیک اثر می‌کند. این دارو توسط شرکت آلمانی گروننثال (Grünenthal) در دهه ۱۹۷۰ با نام تجاری ترامال ساخته شد. گروننثال در سالهای بعد حق تولید ترامادول را به شرکتهای متعددی در سراسر دنیا واگذار کرد.
    ترامادول معمولا به شکل نمک هیدروکلراید تولید شده و به دو شکل خوراکی (بیشتر کپسول و قرص) و آمپول به بازار عرضه می‌شود. مقدار جذب و تأثیر فرم تزریقی ترامادول بسیار بیشتر از فرم خوراکی است. ترکیب ترامادول و استامینوفن نیز در بازار موجود است (که در ایران عرضه نمی‌شود.
    عوارض ناشی از مصرف ترامادول
  • عوارض سیستم عصبی مرکزی:
    سرگیجه، سردرد، خواب آلودگی، تحریک دستگاه عصبی مرکزی، اضطراب، کاهش هوشیاری، اختلال تعادل، سرخوشی، عصبی شدن، اختلال خواب، تشنج، ضعف.
  • عوارض قلبی عروقی:
    اتساع عروق
    عوارض پوستی:
    خارش، تعریق بیش از حد، ضایعات جلدی
  • عوارض چشمی:
    اختلالات بینایی
  • عوارض گوارشی:
    تهوع، یبوست، استفراغ، سوءهاضمه، خشکی دهان، اسهال، درد شکم، بی‌اشتهایی، نفخ
  • عوارض ادراری و تناسلی:
    احتباس ادراری، تکرر ادرار، دفع پروتئین در ادرار، علائم یائسگی
  • عوارض خونی:
    کاهش سطح هموگلوبین
  • عوارض کبدی:
    افزایش سطح آنزیم‌های کبدی
  • عوارض تنفسی:
    دپرسیون تنفسی (مهار سیستم تنفسی)

v       موارد مصرف قانونی:
ترامادول برای تسکین دردهای متوسط تا شدید در بزگسالان استفاده می شود.
اطلاعاتی که در مورد ترامادول باید بدانیم
نکته مهم: افرادی که به مواد مخدر یا الکل معتاد هستند نباید از ترامادول استفاده کنند. در این افراد در صورت مصرف ترامادول ممکن است تشنج ایجاد شود.احتمال تشنح در افرادی که سابقه ی تشنج یا سابقه ی جراحت مغزی دارند و یا از داروهایی مثل ضدافسردگی ها،شل کننده های عضلانی و داروهای ضد تهوع و استفراغ استفاده می کنند،بیشتر است. 
استفاده بیش از حد (Overdose ) می تواند کشنده باشد.علایم Overdose دارو عبارتند از: خواب آلودگی،تنفس کم عمق،کندی ضربان قلب،ضعف مفرط،پوست سرد و مرطوب ، احساس سبکی سر،غش یا کما.
به دلیل وابستگی که ترامادول ایجاد می کند،نباید مصرف آن را به دیگران توصیه کرد(به ویژه فردی که سابقه اعتیاد دارویی دارد) و تنها باید توسط فردی که دارو برای او تجویز شده استفاده شود.ترامادول می تواند باعث اختلال واکنش های عصبی و قدرت تفکر فرد شود، از این رو هنگام استفاده از این دارو از رانندگی خودداری شود.
مصرف ترامادول را نباید به طور ناگهانی قطع کرد، قطع ناگهانی ترامادول باعث سندرم ناخوشایند قطع مصرف می شود که علایم آن عبارتند از: اضطراب،تعریق،تهوع،اسهال،ت رمور(رعشه)،لرز،ت
وهم،اختلال خواب یا مشکلات تنفسی .
نباید ترامادول را همراه با این مواد استفاده کرد:
- الکل یا مواد مخدر
-داروهای مخدر ضد درد
- داروهای آرامش بخش از قبیل والیوم
- داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب
- داروهای ضد اختلالات دو قطبی و اسکیزوفرنی(جنون جوانی)
ترامادول در دوران حاملگی و شیردهی به دلیل اثرات مضر بر روی جنین و نوزاد منع مصرف دارد. ترامادول نباید برای افراد زیر 18 سال تجویز شود.
نحوه مصرف دارو
قرص های ترامادول را نباید خرد کرد (از پودر قرص خرد شده نباید به صورت استنشاقی یا رقیق شده با مایع استفاده کرد چون باعث اثرات تهدید کننده حیات،Overdose یا مرگ می شود)،این دارو تنها به صورت قرص خوراکی استفاده می شود.در صورتی که با تجویز پزشک ترامادول مصرف می کنید،بدون کم و کاست از نسخه ی پزشک پیروی کرده و از مصرف دوزهای بالاتر دارو خودداری کنید.نباید بیش از 300 میلی گرم در روز استفاده شود.ترامادول را با یک لیوان پر آب مصرف کنید.هم چنین می توان دارو را با یا بدون غذا مصرف کرد اما هر بار به روشی مشابه از دارو استفاده کنید(مثلاً اگر بار اول با غذا مصرف می کنید تا آخر دوره درمانی همین روش را ادامه دهید.
اگر از قرص های آهسته رهش استفاده می کنید ممکن است قرص را در مدفوع خود ببینید که امری طبیعی است.دوزهای مصرفی خود را بدون نظر پزشک تغییر ندهید.
در صورت فراموش کردن یک دوز در اولین فرصت دوز فراموش شده را مصرف کنید ، اگر نزدیک دوز بعدی دارو باشد،بدون توجه به دوز فراموش شده،زمان بندی دارویی را رعایت کنید.
تداخلات دارویی ترامادول
- مهارکننده های MAO از قبیل : ایزوکربوکساید (Marplan)،ترانیل سیپرومین (Parnate)،فنلزین (Nardil)،سلژلین (Eldepryl, Emsam).

-داروهای ضد افسردگی از قبیل آمی تریپتیلین (Elavil)،سیتالوپرام(Celexa)،کلومی پرامین (Anafranil)،دزی پرامین(Norpramin)،فلوکستین(Prozac, Sarafem).
در صورت مصرف کاربامازپین، وارفارین، دیگوکسین، کتوکنازول، اریترومایسین، ریفامپین و کینیدین قبل از استفاده از ترامادول ،پزشک خود را در جریان بگذارید.

مسمومیت با ترامادول

برخورد با بیماری که ترامادول خورده است ، میزانی از دارو که سمی محسوب می‌شود بیش از 400 تا 500 میلی‌گرم است. اما دوزی که بتواند تشنج بدهد ایدیوسینکراتیک بوده و ارتباطی با مقدار مصرف ندارد. گاهی بیماران دچار تشنج با مقادیر کم(50 میلی‌گرم) شده در حالی که با مقادیر بسیار بالا در خیلی از بیماران مسموم تشنج نمی‌دهد.

بیماری که ترامادول خورده بر اساس میزان مصرف و علایم موجود قابل بررسی و درمان بوده و بر اساس شرح حال میتواند تعیین کرد که فرد را باید بستری کرد یا خیر .

هر بیماری با هر مقداری از دارو که تشنج کند باید برای 24 ساعت تحت نظر باشد.

اگر بیمار دوز غیرسمی مصرف کرده و علامتی ندارد، نیازی به بستری ندارد. اما اگر همین بیمار علامتی داشته باشد، تنها کافی است که علایم بیمار را کنترل کرد و وی را ترخیص نمود.

اگربیمار دوز سمی را مصرف کرده و علامتی ندارد و یا علامتی بجز تشنج و آپنه دارد، باید برای 12 ساعت تحت نظر باشد.

تعدادی از بیماران دچار آپنه در دوز سمی می‌شوند که در این شرایط بهتر است بیمار را برای 24 ساعت تحت نظر داشت تا اطمینان حاصل شود که مجددا دچار آپنه نمی‌شود.

نالوکسان پادزهر مسمومیت با اپیوئیدهاست. اما در مورد ترامادول دادن این پادزهر خطر بروز تشنج را به همراه دارد. اگر بیمار بر روی دوزی از ترامادول دچار آپنه شد، برای رفع آپنه می‌توان از نالوکسان بهره گرفت اما برای کاهش هوشیاری که با تنفس بیمار تداخل ندارد بهتر است که نالوکسان استفاده نشود.